De Trompeter-Wachmeischter

Bloosmusig mache, da hät de Josef Oberholzer s ganz Läbe lang begleitet. Zo siner Jugetzit häts no kei Musigschuel gee, drom hät de Josef scho als Chind halt selber aagfange üebe. Sin Vatter hät em en alti Trompete chöne chaufe und scho bald hät de Bueb druf bekannti Liedli gschpilt.

Pius Oberholzer
Drucken
Teilen
Bild: Illustration: Alessia Faliti

Bild: Illustration: Alessia Faliti

Bloosmusig mache, da hät de Josef Oberholzer s ganz Läbe lang begleitet. Zo siner Jugetzit häts no kei Musigschuel gee, drom hät de Josef scho als Chind halt selber aagfange üebe. Sin Vatter hät em en alti Trompete chöne chaufe und scho bald hät de Bueb druf bekannti Liedli gschpilt.

Gross isch sini Freud gsi, woner im Militär zo de Musig iiteilt worde isch. Döt hät er richtig glernt Noote läse und noch Noote z bloose. De militärisch Drill hät em Josef nünt usgmacht. Sini Vorgsetzte hend bald gmerggt, da dä jung Maa no anderi Fähigkeite hät, und hend emm de Vorschlag zom Onderofizier gee. D Onderofiziersschuel hät er zame met em schpööter berüemte Bloosmusig-Komponischt und Tirigent Stephan Jaeggi gmacht. Well de Josef aber en Tescht psonders guet beschtande hät, hät er vor emm di ersehnte Schnüer tööre träge. Jede Militärmusikant isch psonders schtolz gsi of die Uszeichnig. De Stephan hät drom de Josef vor em Sonntigsurlaub gfrööget, öb er em nöd d Schnüer för de Urlaub wör uslehne. Met emene Schmunzle hät ems de Josef natürli gee und gmeint: «Aber da choscht di denn scho en guete halbe Roote!»

Als Trompeterwachmeischter hät de Josef met sim Schpil immer wider i dene Dörfer, wo Soldate iiquartiert gsi send, zom Konzert ufgschpilt. Da hät denn meischtens en loschtege Oobed met neue Bekannte gee. Wäret em Zweite Weltchrieg hät er au emol bim General Guisan z Vevey tööre ufschpile. Da isch denn au zom ene Höhepunggt i sinere Militärzit worde. Noch em Konzert hät er wie üeblech sis Schpil bim General abgmeldet. Do hät de General em Josef gfrööget: «Trinken die Musikanten roten oder weissen Wein?» Schlagfertig, wie er gsii isch, hät er zor Antwort gee: «Herr General, wir Musikanten sind für beide Sorten geeicht!» Do hät de General müese lache und gseit: «Gut, dann bringen wir von beiden!»

De Josef isch aber au näpscht em Militär musikalisch tätig gsi. Ufgwachse isch er z Wile bi Wil. Döt hät er zame met sim Brüeder Hannes d Wilener Musig gründet und isch au gad Tirigent worde. Noch em Hüroote met de Hebamm Mina Wick isch er of Zöberwange und gli of Weiere go wohne und isch denn bald au Tirigent vo de Börgermusig Zuezwil worde. Wäret villne Johr hät er met grosser Freud beidi Musige gleitet. Am Zischtigoobed isch er met em Velo is Wile hindere gradlet zor Proob, nöd ohni vorhär no bi sim Brüeder, em Schuemacher Hannes, inezluege. De Donschtigoobed isch för d Proob met de Zuezwiler Musig reserviert gsi. Meischtens häts nochhär no en zümpftege Jass gee im «Rössli», im «Schterne», i de «Grüenegg» oder im «Chrüz».

Im Februar isch d Dorfbevölkerig amel zom Musigoobed iiglade worde. Ganz früener im «Rössli»-Saal, schpööter i de alte Tornhale, döt, wo hüt de Triangel schtoot, hend die Uffüerige schtattgfunde. Näpscht de Musigvorträg häts immer au e loschtigs Theater gee. Der Dölf Kaufma hät mengs Johr lang Reschii gfüert, prächtegi Kulisse gmoolet und bi de Musig gad au no d Trommle gwirblet. Als psonders gueti Theaterschpiler semmer in Erinnerig plebe de Ernscht Bernet, de Hermann Flammer, de Toni Breitemoser, de Paul Wydler, d Hedy Roggschtuehl, min Brüder Josef und mini Schwöschtere Zita und Madlen. D Tornhalle isch immer grammlet vole gsi vo Psuecher, well me sich so en Aalass doch nöd entgoo lo hät!

Im Sommer hät d Börgermusig d Bevölkerig zom Psuech vom Waldfäscht im Lauperwald iiglade. D Bühni zom Tanze hät mer us de Tornhale uspaue und im Wald ufgschtellt. Natürli hend au s Glüggsrad, d Schüüssbude, s Böchsewörfe und s Fläschefische nöd gfäält. Au wenn s Wätter nöd immer metgschpilt hät, isch es doch immer fröhlech zue- und härgange. Und öppe en junge Zuezwiler hät noch em Waldfäscht en neue Schatz gcha!

Min Vatter hät aber au i politische Ämter gwirkt. So isch er mengs Johr im Chercheroot und Schuelroot vo Zöberwange gsi, bevor er in Gmeindroot vo Zuezwil gwählt worde isch. Z Weiere isch er lang Dorfpresident gsi und hät deför gsorget, da s Poschtauto entlech dor Weiere gfahre isch und i sim Dörfli au e Halteschtell iigrecht hät. Da isch för s ganz Dorf en Freudetag gsi. D Mari Bissegger vo de «Alperose» hät im Uftrag vom Josef de erscht Poschtautoschofför met emene Bluemeschtruuss und emene Schnäpsli a de Halteschtell tööre begrüesse. Wär vorhär hät wöle of Wil fahre, hät müese zor «Grüenegg» oder zor «Trube» of Zöberwange laufe, zom is Poschtauto iischtiige. So hät s Dörfli Weiere entlech e Vebindig öbercho zo de doozmolige Welt, wo halt för menge Iiwohner eifach z Wil ufghört hät.

Heute erscheint die letzte Folge der Sommerserie mit Geschichten aus dem Buch «Schnäggezöchter – Schiffli-Schtigger – Muuser – Tröscher – Velofligger und no anderi Mundart-Gschichte vo Weiere, Hüsere, Zöberwange und Zuezwil» von Pius Oberholzer und Hans Kempter. Das Buch ist erhältlich bei den Autoren (Hans Kempter: 071 944 14 36, Pius Oberholzer: 071 944 18 24).

Bild: Pius Oberholzer

Bild: Pius Oberholzer