Üsers Dörfli

Sax ischt e chliises Nescht, di Frönde kennens bloes. Miir isches s Liebscht und s Bescht, grad unders Chrüzbergs Schoess. Am Dörfli hepme gschaffet, gfliggt, de Bergbäch Muure pout, het s Wasser dur zwe Semmler gschiggt und soe de Schutt uufgschtout.

Drucken
Teilen

Sax ischt e chliises Nescht,

di Frönde kennens bloes.

Miir isches s Liebscht und s Bescht,

grad unders Chrüzbergs Schoess.

Am Dörfli hepme gschaffet, gfliggt,

de Bergbäch Muure pout,

het s Wasser dur zwe Semmler gschiggt

und soe de Schutt uufgschtout.

De Bode vum Riet ischt lengscht dräniert

und d Schtugg sind zemmaggleit,

dass Puurerei jetz meä rendiert.

Jää, d Saxer hond halt Schneid!

D Chääsi schtoot am rechte Blatz,

mengs Puurli fröit si hütt:

äll gröesser wiirt de Milchumsatz,

und ziisa chond jetz d Lütt!

Tut s Wetter wüescht – es haglet selte,

d Bergchetti, die hebt alles aab.

Schääde mos me n üüs nie vergelte,

und d Sommerhitz het di rechte Grad.

D Bergschtrooss isch für all en Seege,

si ischt o wunderbar schöe ggleege.

S alt Schuelhuus isch dur e nöis ersetzt –

und das isch no lang nüd s Letscht:

S vierhundertjöörig Freiherrehuus:

en Eerebürger hets renoviert

noch altem Stiil, s gsiet prächtig uus,

aaluege cha me s uuschiniert.

«Schlössli» isch sin Namme hütt.

Freiherrebilder hets im Saal.

Es büttet viil für allerhand Lütt:

Vo Spezialitääte hepme d Wahl.

Feerihüser boue und Pensioone

uf di schöene Hügel ue:

joo das wüür si sicher loone,

aber wer het s Gelt dezue?

Drum chond und luegend s Dörfli aa,

s het e wunderbaari Laag,

was me doo drus mache chaa,

chunnt denn sicher emool an Tag!

*

1964 gab die Saxer Viehhändlerin Gritta Vetsch-Rüdisühli ihre selbst verfassten Gedichte und Theaterstücke in der Schrift «Erlebtes und Erlauschtes einer einfachen Bäuerin» heraus. Überarbeitung durch Judith Kessler, Gams. Die Mundartecke wird von der Historisch-Heimatkundlichen Vereinigung der Region Werdenberg betreut.