Vielen Dank für Ihre Registrierung. Sie haben den Aktivierungslink für Ihr Benutzerkonto per E-Mail erhalten.

Vielen Dank für Ihre Anmeldung.

Vielen Dank für Ihre Bestellung. Wir wünschen Ihnen viel Spass beim Lesen.

Dr Brüch Trees

S hets albig ggii, un s gits hüt no – wenn o numme so viil – die prächtige Dorforiginal. Der wo n i mäine, un wo no menge guet in Erinnerig het, ischt zwoor e Grabserberger-, nid e Dorforiginal gsii; ebe: dr Brüch Trees.
Mathäus Lipppuner

S hets albig ggii, un s gits hüt no – wenn o numme so viil – die prächtige Dorforiginal. Der wo n i mäine, un wo no menge guet in Erinnerig het, ischt zwoor e Grabserberger-, nid e Dorforiginal gsii; ebe: dr Brüch Trees.

Scho wemme ne albig gseä het chuu, hets eim scho gglächeret. Er ischt eäner chlii gwachse ggsii; dr Chopf uf de wagger abfallechte n Ächseli ischt im Verhältnis tütlig z groes ggroote n unn ischt velcht o drum äll liecht schreeg ggschtellt ggsii. Ooggleet ischt er s gonz Joor äll ötsche gliech ggsii: Gonz in grau. Grau Hoose, wo nu knapp ob die hoeche Schue ähi gglonget henn, e boueligs blaugraus Hemp unn e graui, tünnschtöffegi Schtiggerpluuse, wi me denn ggsäit het. Wenn s chüeler Wetter ggsii ischt, het er drunner friili no e Bruschttuech unn drüber no en Wommis ookoo. Die schwarz Zipfelchappe, wo n em bi chaaltem Wetter die abnormal longe, aber nid abschtännte Oere überteggt het, ischt denn albigs s Tüpfli ufem i ggsii. Unn wemme dr Trees denn gköert het reede, hets äim gad scho e zweits Mool gglächeret. Sini Schtimm het gchiide, wi wenn em ötschwer e chli t Naase zuetruggt hett. Sini gonz Erschiinig, siini Art unn sii Schprüch henn ne zunnere n äimoolige unn uuvergesslige Uusgoob pmaacht.

Dr Trees ischt leedig unn albig dehääi uf dr Brüch ggsii. Siini Mutter ischt em früe ggschtorbe, unn do het er halt, en huffe Joor mit simm Ätti, unn schpööter zämme mit dr leedige Schwöschter, e chliis Puureggwerbli ggwerchet, oder besser gsäit: werche müese. Er het halt nie geern ppuurnet. Viil lieber hett er ggschriineret. Dr Ätti aber het em nüüt gchoo druff. Eer söll puurne wis dr Bruuch sei, seb sei ggschiider, hegs dehääi gheise, het dr Trees denn verzellt. Er het do chorz drüberaab, wo dr Ätti gschtorbe n ischt, siini Puurnerei uufggii. Mit simm Ätti heter sch, wie ggseit, nid gad eso eebe gchoo.

Uf dr Brüch hegs, wi i viilne n aalte Hüüser, i dr Chuchi ke Taagliecht gchoo. Seb het dr Trees albigs scho gschtöert. Er heg mengmool am Ätti pmüedet, er wett uf di ober Site n ui e Pfischter ihi mache, het dr Trees denn verzellt. Aber seb heg dr Ätti scho ums Verigge nid welle hoo. Un doe aber, wo dr Ätti emool z Maart gsii sei, seien t Scheite do ggflooge. Bis dr seb hääi chuu sei, sei s Pfischter fix unn fertig ihi pmacht gsii. Jää, seb sei e sebregi Ggfäälti ggsii bim Ätti, er heg weget dr Aabgschmaggti sinner Leptig nie zum sebe Pfischter ussi gglueget.

Emool seien e paar – hepme denn verzellt – de Winter am Holzschlittle ggsii. Do wo si bi Müseluu ahe seien, sei unne n ue äin mit nere Miini chuu. Dr seb sei uusggwiche zum die mit de Honnschlitte vrbei luu. Ötsche dr viert oder füft sei ebe dr Trees ggsii mit nere Schlittete Schpelte. Do heg der mit dr Miini ggfrooget, öb no meä chömmen. Do heg dr Trees ggsäit: Jo jo, s chunnt no äin, unn no kenn Schöäne! Der mit dr Miini, wo ggfrooget gchoo het, heg do recht gglachet, wo n er ggseä het wer no chuu ischt: dr Ätti vum Trees. Doe wo s Treese Ätti gschtorben ischt, ischt me friili no hinner em Ross mit em Liichewaage nohi gloufe uf e Frithoof. S ischt en witte Weeg ggsii vu dr Brüch dr Schtroos noo bis is Dorf ähi. Häis sei s drzue her o no ggsii, s heg Tuurscht ggii. Esoä, as dr Trees am Liichemööli junn welleweeg o recht gglöscht het. Uf all Fäll sei er am Uiweeg i dr Wingertgass jomm heergschtonne n un heg, wi wenns em ggwoolet hett, zu de n Eine ggseit: «Soe, jetz wäär emol daas wider!»

Emool – ame weis wievlte Geburtstaag – het dr Trees mit dr Poscht en Phagg gkriegt. Das ischt selte voorchuu. Er het ne ggöffnet. E bekonnti Famili vu näiswo fort hetne ggschiggt gkoo. Sie henn em Trees welle mit näises zum Ooleege n e Frööd mache. Am glieche Taag ischt gad Äini mit me kabutne Pfischter zum Fligge chuu. Dr Trees het zuenere ggsäit, si söll ez glich nommel ggschwinn i t Schtuube n ihi chuu, er wett si no näises frooge. Di Frou ischt friili geern gu ggwünnere, was ächt deer iire well zäige. Dr Trees het das Stüggli Hääs vöre n unn het ggsäit: «I ho do vu dene Lütt en Phagg ggkriegt. Jetz ischt doo das Hääs drii ggsii. Jetz was meinscht Duu – mii tunggts, dehääi ooleege n ischt fascht schaad, unn is Dorf taar i ggwüss ggwüss nid drii!» Di Frou het wagger müese lachen unn het em denn erchläärt, was daas für ne Hääs sei. Dr Trees het e chli ggschtudiert unn denn ggsäit: «Soe soe, ischt ez daas derne Pischama?»

Diese Erinnerung an ein Grabser Original wurde von Mathäus Lippuner, Grabs, geboren 1941, verfasst und 1996 in Ernst Hofmänners Sammelband «Vu allergattiga Lüt» herausgegeben.

Merkliste

Hier speichern Sie interessante Artikel, um sie später zu lesen.

  • Legen Sie Ihr persönliches Archiv an.
  • Finden Sie gespeicherte Artikel schnell und einfach.
  • Lesen Sie Ihre Artikel auf allen Geräten.